Geer en Kees in Thailand, Laos, Vietnam en Cambodja: 13 Ben Tre maandag 17

Maandag 17 februari

Om 8 uur gaan we met een taxi naar het Mien Tay busstation dat een km of 9 aan de westkant van HCMC ligt. Dat gaat allemaal prima , om kwart voor negen beginnen we te informeren waar het loket voor Ben Tre is. We komen bij een loket waar een dame direct heel hard begint te bellen en te gebaren. Schrijft tickets uit, we betalen snel en ze komt vanachter haar loket naar buiten gerend en gebaart ons mee te komen. Snel, snel. Bij de uitgang van het busstation neemt een jongen het over en die loodst ons de drukke vierbaansweg over, waar nog een paar mensen gereed om in te stappen staan. De bus komt eraan, mag daar niet stoppen en we worden in de langzaam rijdende bus geduwd. En daar gaan we. Prachtig, net op tijd. De bus is klein, 35 plaatsen, waarvan slechts de helft bezet is; dus ruimte genoeg. We rijden eerst een uur of wat langer over een zes- en vierbaans tolweg. Ze hebben het hier in Vietnam goed voor elkaar. Het laatste stuk gaat over kleinere wegen die ook breed zijn.

Al om 10 uur zijn we in Ben Tre, terwijl we gerekend hadden op de hele morgen reizen : 3 à 4 uur had men ons verteld.

Onderweg hebben we mooie uitzichten op de Mekong-delta. Komen over breder rivieren, de weg is voor een goot deel op palen gebouwd.

De bus gaat over een arm van de Mekong en we zien drijvende huizen

We lopen naar het hotel in 20 minuten en zien zo het grootste deel van het stadje. De rest van de dag lopen we door het stadje: vinden aan het meertje in het centrum een leuke koffieplaats, vinden uiteindelijk een klein kantoortje van Vietnam Airlines i.p.v. het toeristenbureau waar 2 vestigingen van zouden zijn (onze gids is 10 jaar oud en hier merken we dat heel veel is veranderd). De jongen van VA helpt ons aan een mooie kaart en noemt een plaats waar je fietsen kunt huren. We lopen door de markt:

En we kijken een tijdje naar de rivier, een zijarm van de Mekong waar Ben Tre aan ligt. Je ziet goed dat het laag water is

Laag water

Visser zet zijn netten uit

Volgeladen zandzuiger

Lunch op een bankje aan de rivier, wandelen door het stadje en bekijken een pagode en een Hindoe-tempel en de middag is al weer bijna voorbij.

De Boeddha tempel

Een reiger op een schildpad in de Boeddha tempel

Het bijzondere aan deze Hindoe-tempel is dat Ho-Chi-Minh als belangrijke held wordt

vereerd. Het is voor het eerst dat we dat zien. Tot nu toe steeds voorouders dachten we

We gaan fietsen huren bij het Huong Lam hotel, een eindje de rivier aflopen. Geen enkele van de tien fietsen voldoet (geen of nauwelijks rem en/of versnelling) en we gaan terug naar de stad waar we nog een reisbureautje hebben gezien. Dat is al dicht, dus het moet tot morgen wachten, samen met wat de dame van het hotel – die er ook pas morgen weer is – kan doen..

We sluiten de dag af met eten in een restaurant dat we ontdekten.

Dinsdag 18 februari

Gaat het lukken een fiets te huren? De dame van het hotel heeft contact met hotel waar wij de fietsen afwezen en kent geen andere mogelijkheden. Onze hoop is gevestigd op het reisbureautje dat we gisteren vonden. En jawel, die heeft goede fietsen. Dus om 9 uur fietsen we opgewekt een landweggetje in. We gaan naar de wat grotere weg en fietsen die en eind af.

We bezoeken een houtzagerij annex scheepsbouwerij, waarvan er op het platteland vele blijken te zijn. Interessant om te zien: de een maakt schepen, de ander meubels. Kees haalt herinneringen aan zijn vader op de scheepswerf De Schelde in Vlissingen op. De spanten worden met een zaag die onder een hoek van 45 graden staat mooi rond gezaagd en in de boot geplaatst. Een dame en heer zagen planken. De werf is aan de waterkant zodat men er boomstammen die aangevoerd worden met een takel aan land kan hijsen.

Zo worden de boomstammen verplaatst

Het zagen van de spanten

De spanten zijn goed te zien in de boot in aanbouw

Het zagen van de planken

Ook stoppen we om te zien hoe zakken varkensvoer wordt aangevoerd om over land verder richting plaats van bestemming gebracht te worden

Een boot voert zakken varkensvoer aan

Met deze driewieler gaat de vracht verder

We drinken koffie, gaan over diverse hobbelige bruggen, zien hoe schil en kern van kokosnoten worden gespleten.

Koffiedrinken

Een van de bruggen; dit is het enige klimmen dat we doen, voor de rest is alles vlak

Geer op een brug

Boot met kokosnotenschillen

Het splitsen van kern en bast

Op een andere plaats zien we de volgende dag hoe de spies waarmee gespleten wordt eruit ziet.

En hoe het splijten in z’n werk gaat

Dit is het kokosnoten gebied van de Mekong. We zien eindeloos veel plantages, die op een soort eiland in het water staan.

Kokospalmplantage

De palmen groeien vaak op een soort bedden die boven het water uitsteken

De jonge aanplant: eerst groeit het samen met rijst, tot de palmen groter zijn

Dit is ook een soort palm, geen kokospalm, die omhoog groeit

vanuit het water. Je kunt de jonge scheuten zien

En tot onze verbazing zien we pas later op de dag rijstvelden.

Rijstvelden tussen de plantages door

Hier is de rijst al geel

Nog eens een rijstveld: heel groen en heel groot

We gaan op een gegeven moment van de hoofdweg af, proberen of we ook ergens komen als we de kleine zwarte weggetjes nemen. Dat blijkt goed te gaan, we rijden een prachtige tocht. Veel vragen onderweg waar we heen moeten, want de kaart is niet helemaal volledig.

We vinden een mooi lunchplekje voor onze meegebrachte koekjes en zien allemaal leuke dingen onderweg

Lunch met zicht op rijstvelden

Een van de dorpjes waar we doorkomen

Een enkele keer een helm voor kindjes

Iedere boot heeft een oog; deze boot zit heel mooi in de verf

Het drogen van rijstpapier

Aan grafstenen en kerkhoven is op deze tocht geen gebrek

Huis met hooiberg

Wat ook deze dagen weer opvalt, is dat er overal gebouwd wordt. Hieronder een hoop stenen met gaatjes, andere stenen dan bij ons.

Stenen met gaatjes

Nog een stop bij een pont naar een eiland op de terugweg naar Ben Tre. Voldaan fietsen we het eind van de middag naar het “Floating Restaurant”. Niet bijzonder, wel bijzonder alle schepen die over de zijarm waar Ben Tre aan ligt voorbijkomen. Ook in het donker, soms zonder verlichting, soms met kleine en knipperende pitjes.
We hebben zo’n 60 km gefietst schatten we.

Woensdag 19 februari

Vandaag beginnen we wat later en we fietsen direct over kleine weggetjes. Een keer rijden we een heel stuk over asfalt dat bijna een zandweg is geworden en dus ook weer terug. Een andere keer zitten we wel goed, maar is de weg zo slecht dat we al gauw omkeren. Gelukkig is een weg verder wel goed. Daarbij komen we langs een prachtige waterlelievijver en een soort Hindoe tempel.

Lunch weer met zicht op de rijstvelden met ergens geleende krukjes.

Een kleine tempel onderweg

Een biddende en reciterende vrouw binnen in de tempel

Een mooie vijver met waterlelies

Je ziet alle stadia: van lotusknop tot zaaddoos

Hier de lotusknop en de zaaddoos uitvergroot

Lunch

Deze dame droogt bananen

Aan het eind van de tocht nemen we een oud pontje.

Het pontje waar we mee over varen

Geer en de schipper

En vlak daarna komen we bij een fabriekje waar de aangevoerde bergen kokosnotenschillen, die we gisteren van de vrucht gespleten hebben zien worden, verder worden verwerkt. De balen schillen worden aangevoerd naar een machine, waar de vezels aan de ene kant eruit komen en kruim/zaagsel aan de andere kant. Van de vezels worden kokosmatten gemaakt denken we, en we zien dat het kruim tot blokken worden geperst, maar wat wordt er daarna mee gedaan?

Steeds voor het verder wordt verwerkt liggen de vezels of het kruim te drogen in de zon.