09 Dien Bien Phu – Hanoi, vrijdag 8 februari

Vrijdag 8 februari.

We hebben gisteren de bus besproken, wekker op 5:45 am en krijgen een ontbijtje (stukje stokbrood met jam) mee van het hotel. Taxi is er om 6:30. We zijn mooi op tijd bij het busstation om 6:45. Vertrek tijd bus 07:00 uur scherp ;de rit gaat 12 uur duren.

Op het busstation; iedereen warm aangekleed

De bus heeft geen stoelen maar ligbanken die je ook heel behoorlijk overeind kunt zetten waardoor het uitkijken toch mogelijk wordt.

In de bus van Dien Bien Phu naar Hanoi

Eigenlijk gaat driekwart van de rit - m.n. het eerste deel - over een heel bergachtig gebied met spectaculaire uitzichten. De bergen zijn vaak scherper dan de Pyreneeën, en vertonen veel aparte scherpe punten.

Mooie vergezichten

 Scherpe rotsen

Door de dorpen blaast de bus zich met een behoorlijke snelheid heen, met zijn claxon.  We passeren weer een col van rond de 1380 meter. Het is een rit van 480 km in 12 uur. Eerst leek dat lang maar als je al die bergweggetjes bekijkt: daar met zo’n grote bus doorheen, dan is dat heel mooi.

In deze rit wordt twee keer voor ca. 20 à 25 minuten gestopt om wat te eten en er is twee keer korte pis pauze van 5 minuten.

Een stopplaats waar je je even wat kunt verpozen

De keuken draait bij zo’n stop op volle toeren

Verder wordt er regelmatig in dorpjes gestopt om passagiers op te nemen. Het lijkt dat dat allemaal is besproken en de assistent van de chauffeur belt de passagiers als het dorp wordt genaderd om exacte plaats en tijdstip af te spreken. Tweemaal ging dat mis. Bus stopt en keert, een stukje terug. De tweede keer wordt de bus ingehaald door een passagier die achterop de motorfiets zit. Prachtig hoe dat allemaal gaat. Later wijzen ook heel wat mensen aan waar ze er precies uit willen en zo gaat dat ook weer.

Vrouwen met de typische hoofddracht van de Noordelijke volken

Huizen onderweg: hier een typisch stadhuis

Typische huizen op het platteland onderweg

Met een ook wat oudere baas van 63 wat contact gekregen. Hij spreekt een klein beetje Engels en vertelde zijn leeftijd en dat hij drie jaar was gepensioneerd, dat was normaal als je bij de overheid werkte. Hij bij landbouw, was nu als toerist naar DBPhu geweest; het was immers 60 jaar geleden.  Hij deelde wat van zijn leger lunch met me en ik deel wat van onze koekjes met hem.

In Hanoi aangekomen is er een kluwen van taxi’s en motortaxi’s die je weg willen brengen voor absurde prijzen. Hotelbaas gebeld en die is ons komen ophalen op zijn scooter; huurt er een scooter van een omstander bij als hij ziet dat we met z’n tweeēn zijn. Zo komen we bij zijn hotel aan. We checken in en gaan in de buurt nog wat eten en redelijk vroeg naar bed.

Ongelooflijk als je even terug mijmert dat dat leger van de Viet Minh onder leiding van Giap door dat steile gebergte al die kanonnen en ammunitie heeft weten te transporteren en op tijd om de Fransen de dag voor de Geneve conferentie in 1954 te verslaan.