06 Fietstocht Thailand – zaterdag 25 tot donderdag 30 januari

Een tempel waar je het Boeddhisme Ceylon,  China en India ziet, op verschillende plaatsen op het terrein. Bij India hoort ook het Hindoeïsme waar we Ganesha van zien afgebeeld. De Chinese Boeddhisten hebben dieren voor de verschillende maanden.

 zaterdag 25 januari, dag een van “Eigen Wijze Reizen”

Vandaag begint de eerste dag van de meerdaagse fietstocht met Eigen Wijze Reizen uit Enschede. In de inleiding van deze blog staan de kaartjes al. Hier nog eens het kaartje van het eerste deel, in Thailand en Laos: van Chiang Mai naar Luang Prabang.

Het eerste deel van de tocht gaat tot Luang Prabang in Laos

De eerste dag is een begeleide fietstocht in de omgeving van Chiang Mai. Dat is me een plaatselijke gids. Ook bedoeld om aan links rijden en het verkeer gewend te raken. We worden met een taxi (motor-riksja) naar een fietsbedrijf aan de rand van de stad gebracht. Er zijn nog vier mensen die meegaan: 2 Fransen en 2 uit Singapore. Het is een tochtje van 26 km met veel stops onderweg voor allerlei bezienswaardigheden.

Klaar voor de fietstocht

Een bijzondere stop is een groot terrein waar vroeger een leprakolonie was. In de eenpersoonshuisjes wonen nu bejaarden. De eis is simpel: ouder dan 70 jaar, geen familie relaties meer die voor je zouden kunnen zorgen.

De vroegere leprakolonie, nu bejaardenwoningen

Een tempel waar je het Boeddhisme Ceylon,  China en India ziet, op verschillende plaatsen op het terrein. Bij India hoort ook het Hindoeïsme waar we Ganesha van zien afgebeeld. De Chinese Boeddhisten hebben dieren voor de verschillende maanden.

Ganesha

Buiten Chiang Mai gekomen, rijden we door velden met bloemkolen, heel landelijk. Veel rijst zien we vandaag nog niet. We rijden ook veel door dorpjes.

Bloemkoolveld

We bezoeken een bakkerij, een standbeeld van de grootvader van de huidige koning en een paar tempels, we voeren vis.

De lunch is bij een door Nederlanders opgericht weeshuis voor een van de bergvolken, de Mhon. We treffen het: de kinderen hebben een dans ingestudeerd. Èn er zijn een Engelse dame en heer die in hun vakantie voorstellingen voor kinderen geven: hoela hoep en ballen/ kegelen. De kinderen mogen met het speelgoed spelen, dat vinden ze prachtig. De voorstellingen zijn leuk om te zien.

Het laatste bezoek is aan een van de oudste Wats: Wat That Kao. Hij ligt op een terrein dat volgens de gids het oude Chiang Mai was, hier zou Chiang Mai eeuwen geleden begonnen zijn. Na een overstroming, buiten de oevers treden van de Ping Rivier” was deze Wat verlaten en was Chiang Mai noordelijker opnieuw gesticht.

Wat That Kao

Hier zou vroeger Chiang Mai geweest zijn

Het kan haast niet Hindoeïstischer

Kees slaat de gong

In de middag lopen we nog weer eens de stad in. Om, je zult het geloven of niet, wanten voor Geer te kopen. Ze had het vanmorgen zeer koud aan de handen en wil voor de volgende dagen geprepareerd zijn. Rondlopen, koffie drinken, thee drinken en erachter komen dat we de zaterdagmarkt vergeten zijn.

Om vijf uur hebben we nog weer een afspraak met Robert-Jan. Moo, de Thaise chauffeur die ons de komende vijf dagen in Thailand gaat vergezellen, wordt voorgesteld en we maken kennis met onze fietsen, prima ze komen zo uit de dozen spiksplinternieuw. Er klopt iets niet met de GPS, Robert-Jan moet terug naar huis om het manual te bestuderen. Dat is de reden dat we niet in de stad, maar tegenover het hotel in het inmiddels vertrouwde Doo-Dee restaurant eten.

Zondag 26 januari, dag twee van “Eigen Wijze Reizen”

Dit is een prachtige dag, 72,2 km lang volgens de GPS naar Mae Taeng, door velden en dorpjes rijden, veel langs irrigatiekanalen, veel tempels en na een frisse start heerlijk fietsweer.

Om 8.15 vertrekken we, warm aangekleed voor het eerste deel van de dag.

Kees en chauffeur Moo

We rijden vanaf het hotel via een aantal kleine straatjes naar een wat grotere weg die naar de brug leid waar we vrijdag de demonstratie zagen naast het restaurant River Market waar we die avond zo lekker hebben gegeten.

Over de burg slaan we links af en volgen voor een groot gedeelte de Pingrivier naar het noorden. Na ca 10 km hebben we Chiang Mai achter ons gelaten en rijden tussen rijstvelden en groente tuinen verder noordwaarts. Ook veel bloemen worden gekweekt, soms onder plastic.

Groente en bloemen

Groente schoffelen

Ook hier zien we de velden die Chiang Mai van eten voorzien. Ook rijden we voortdurend langs de irrigatiekanalen die de velden steeds van water voorzien. Je rijdt als het ware op een dijk van een van de zijde van het irrigatie kanaal en het land ligt “onder” je. Het is een slim systeem, het water komt uit de Ping rivier verder stroom opwaarts.

Wij bij het irrigatiekanaal

De vergezichten zijn geweldige vaak tegen een heiige berg achtergrond links. Dat is het bergmassief Doi-Suthep-Pui, het domein van beschermende geesten. Zouden uitzicht moeten hebben, want het is te heïïg om meer dan een vage schaduw te zien.

Hieronder volgen een aantal prachtige uitzichten op de rijst- en groenteverbouw en fruitteelt tijdens het eerste deel van de dag:

Een dame strooit (kunst)mest in het rijstveld

Ploegen

Mangoboomgaarden

Rijst

Tabak

Na ca 40 km slaan we linksaf van de Ping rivier die we later als we de heuvels ingaan wel weer terugzien. Daar wordt Kees op de proef gesteld maar het lukt op  één helling na die moet hij een stukje lopen. Onze begeleidende chauffeur komt hem tegemoet om de fiets over te nemen maar dat wil hij niet. Ik maak die tocht met mijn fiets.

We lunchen langs een wegrestaurantje en rijden nog een stukje door de heuvels en daarna weer terug langs een hoge oever aan de oostkant van de Ping rivier met aan onze rechter kant, jawel jullie voelde het al aankomen, een irrigatie kanaal.

Ping rivier

Watermolen

Rechts het irrigatie kanaal en links vrij diep (ca 30 meter) onder ons de uitgestrekte rijstvelden tot tegen de Ping rivier aan.

We bezoeken nog de zgn. “Blauwe Tempel”, de Wat Ban Den. Heel erg groot en wordt nog groeter gemaakt. Veel Chinese invloeden

Wat Ban Den

Draak in aanbouw

De laatste vijf km is de weg slecht veel: putten en gaten, maar we zien wel weer prachtige rijstvelden in het avondlicht. Een groep mensen verzamelt bosjes zaailingen uit een zaaiveld.

Zie de bosjes zaailingen die de dames verzamelen om uitgepoot te worden

Rond vijf uur bereiken we het hotel Royal Ping.

Prachtig gelegen tegen de helling met een serie vrijstaande kamerblokken van twee verdiepingen die mooi weggewerkt zijn in de helling met bos.

We kijken terug op een heerlijke dag. De fietsen zijn heel goed, helemaal nieuw. Het zijn geen terreinfietsen, het zijn all-purpose fietsen.

Wel vragen we ons af: wie komt hier? Hoe krijgen ze het vol. We zijn er met ca 12 mensen blijkt tijdens het diner. We denken een bezettingsgraad van minder dan 10 %.

Maar we eten goed en slapen heerlijk op de naar onze begrippen luxe kamer.

Maandag 27 januari, dag drie van “Eigen Wijze Reizen”

Vandaag hebben we een veel kleinere afstand dan gisteren, naar Chiang Dao, 37,6 km. Eerst bezoeken we een olifantentrainingskamp, waar om 10 uur het badderen van de olifanten is en daarna een voorstelling. Zeven olifanten komen er aan lopen eerst een stop om zich bananen te laten voeren door de bezoekers, die ze in halve handjes geven. Sommige berijders staan gewoon op de rug nog even de kleding in orde aan het maken voor het bad.

Het is leuk om de olifanten te zien drinken en poedelen. Nadat de berijders ze hebben geborsteld en afgespoeld, spuiten ze zichzelf nog vol met water.

De kunstjes die ze laten zien, gaan vooral over hoe ze in het bos werken: verschillende manieren om boomstammen vooruit te trekken en op een stapel op te slaan. Knap is hoe een olifant verft en bij het verven van een boom de lijnen precies weet te volgen. En het hijsen en strijken van de vlag hoort er ook bij.

Over de hangbrug over de Ping naar het olifantenkamp

De olifanten lopen naar de drink- en wasplaats

Bananen gaan in halve handjes naar binnen

Badderen

Nog meer badderen

Na het wassen zijn de olifanten glanzend zwart

Werken met boomstammen

De stammen worden op een hoop gelegd

Het verven van een boom

Na afloop drinken we lekkere koffie met uitzicht op de rivier, waar je ook met een vlot stroom afwaarts kunt laten vervoeren, een Thai houdt het vlot met een lange bamboe stok op koers.

De fietstocht is niet lang, maar wel behoorlijk op en neer. We gaan wat hoger langs de vallei van de Ping fietsen en hebben vandaar vergezichten in westelijke richting naar de Doi Luang Chiang Dao, 2240 m hoog, 25 meter lager dan de berg die Geer bij Chiang Mai bezocht. Maar ook vandaag zien we er weinig van.

Wel zien we weer prachtige taferelen in het land waar we door fietsen:

Hooibergen

Geploegd land

We lunchen zoals steeds in een eenvoudig restaurantje naast de weg, tegen enen.

Vlak voor onze eindbestemming Chiang Dao bezoeken we nog een grot: de Chiang Dao Cave; niet veel bijzonders, maar ja je gaat er even in om Buddha te zien.

Bij de grot zien we het maken van manden. Grappig is hoe de dames de manden over een oude heen vlechten, die als model dient.

Overzicht van het maken van manden

Een bestaande mand dient als mal

Ons guesthouse Nest 1 is weer mooi gelegen. We hebben een huisje op een mooi terrein. Omdat men daar alleen Europese keuken heeft, is er voor ons in Nest 2, een halve kilometer terug een diner besproken. Heen en terug met de zaklamp.

Wederom vroeg onder de wol.

Huisje Nest 1

Dinsdag 28 januari, dag vier van “Eigen Wijze Reizen”

Weer een heerlijke fietsdag. We leggen 69 km af en kunnen nu dus wel zeggen dat we het gaan halen zonder in de auto vervoerd te worden. Dat stemt ons zeer tevreden. De moeilijkheidsgraad is 2 fietsjes (3 is het zwaarste).

Om half negen worden we eerst met de auto 45 km vervoerd over een bergketen heen naar een ander dal. We verlaten het dal van de Ping rivier die via Chiang Mai naar Bangkok stroomt en daar in zee uitmond. We gaan via die waterscheiding die maar 500 meter hoog is naar het dal van de Kok rivier die van West naar Oost stroomt door Noord Thailand.  En op de grens tussen Thailand en Laos komt hij in de Mekong terecht, om via Ho Chi Min City bij Vietnam in zee te stromen. Nog een reden voor de transfer is dat het een drukke weg is en er waarschijnlijk geen kleine weggetjes naast zijn. Op delen is er ook geen fietspad, dus dat is niet zo’n leuk stuk.

Wat geheel nieuw is, zijn de puntig uitstekende kalkrotsen. We kennen die van China en Vietnam, maar hier hebben we ze nog niet gezien. Het is echter zo mistig dat we er geen foto’s van kunnen nemen.

Om kwart voor tien gaan we fietsen. Het is vandaag redelijk vlak, af en toe wat op en neer. We zien rode pepers en mandarijnen die we nog niet eerder gezien hebben.

Een veld met rode pepers

Pepers van dichtbij

 Mandarijnen met op de achtergrond iets van bergen, niet meer de echte kalkrotsen

En we zien waterbuffels. Dat is tegenwoordig – nu het ploegen bijna overal mechanisch gaat – een bijzonderheid. Moo zei: waterbuffels zijn tegenwoordig museumstukken.

Land met waterbuffels

Waterbuffel ingezoomd

We rijden ook weer door diverse dorpjes. Het leuke van deze tocht is dat je het zelf nooit zo kunt bedenken, want de kaarten hier stellen niet zo veel voor en de prachtige guesthouses waar we slapen, zouden we ook niet zelf vinden.

Hieronder een aantal dorpsbeelden:

En de prachtige oranje bloemen die we alle dagen al zien

Naast grootse tempels in kleine dorpjes, zien we ook een heel simpele.

Tegen vieren zijn we in Thanton. We hebben vanuit ons hotel een prachtig uitzicht op de rivier Kok.
En we zitten op loopafstand van Myanmar, kijken uit op een berg in Birma. We gaan ook niet meer het dorp vlakbij in, lekker lui op het terras en daarna douchen en weer op het terras. Vandaar dat de blog van vandaag dezelfde dag nog gepubliceerd wordt; nog nooit vertoond.

Uitzicht op de rivier de Kok

Uitzicht met het hotelterras erbij; zoekplaatje: waar is Geer?

Na een dag fietsen smaakt een biertje heerlijk, zeker met zo’n mooi uitzicht

De Boeddha en de tempel die je overdag in de verte ziet, zijn ’s avonds aangelicht en we zie de Stupa vanaf onze diner tafel boven op de berg liggen. Een beetje kitcherig, maar ja .

Woensdag 29 januari, dag vijf van “Eigen Wijze Reizen”

Deze dag wordt iets anders dan de andere hier aan vooraf gaande dagen. We gaan eerst de tempel bezoeken die we gisteren zagen vanuit ons hotel op de berg en daarna per boot van Thaton naar Ruamit ca. 2 uur varen op de Kok rivier – Mae Nam Kok - van west naar oost en vervolgens fietsen we 23 km naar Chiang Rai, de oudste koningsstad in het noorden. Dit noordelijk deel van Thailand kwam pas in 1936 bij Thailand. Voordien is het in verschillende handen geweest, o.a.  Birma.

Moo neemt ons de ruim 200 meter hoge berg op naar het grote tempelcomplex. De Boeddha tempel heeft hier duidelijke Chinese invloeden, o.a. de twaalf dieren van de Chinese jaren. We gaan de grote stupa binnen en lopen naar boven waar de belangrijkste relikwie worden bewaard. De tempel is groot. Vele Boeddha uitvoeringen zijn er op de verschillende verdiepingen en er zijn ook verschillende monniken die belangrijk zijn geworden in was uitgevoerd, heel levens echt.  Op het grote plein tegenover de stupa staan twee enorm draken die Boeddha beschermen. Ook enkele kleine tempels van beroemde koningen. Overal zijn naamplaatjes aangebracht met de namen van diegene die het mede mogelijk hebben gemaakt deze grote tempel te bouwen.

Het uitzicht dat we hebben stelt niets voor: er zijn alleen maar wolken zo ’s morgens vroeg.

Vrouwelijke Boeddha’s

 Draken bij de tempel

Daarna gaan we naar de kade in Thaton waar we onze fietsen hadden achter gelaten. Wij nemen nog een kop koffie en even over tienen varen we met de fietsen aan boord met een prachtig slank schip met ver naar achter stekende de schroef over de Kok rivier naar Ruamit.

Fietsen in boot met op de achtergrond de brug van Thaton

Bij bepaalde “kleine”  stroomversnellingen weet de schipper behendig tussen de rotsblokken te manouveren. Hieronder enkele foto’s van onderweg vanaf het water

Geer kan niet genoeg krijgen van het fotograferen van hooibergen

Grint winnen

Allerlei soorten huizen langs de route; dit is een heel mooi traditioneel huis

Bamboebossen, tot hoog in de bergen

Een tegenligger; met zo'n boot varen wij ook

Hangbrug

Tegen twaalven komen we aan en zien daar eerst vanaf het water en later vanaf de kant hoe je een olifanten tochtje kunt maken van ca. vijf honderd meter op een olifant door de rivier; best wel leuk om deze toeristen attractie te zien.

Onze boot scheurt weer terug naar Thaton

We fietsen om half een weg en gaan een halfuurtje later lunchen op een mooi plekje in de rijstvelden bij een Nederlands Thaise gezin.

Uitzicht vanuit het lunchplekje

idem

Kees komt de bocht door scheuren

Om ca. vier uur bereiken we het hotel in Chiang Rai. Moo neemt ons om zeven uur mee naar een typische noord Thai’s restaurant en daarna gaan we nog even naar de zgn. nightmarket. Weer een heerlijke afwisselende dag.

Donderdag 30 januari

We fietsen vandaag 66 km van Chiang Rai naar Chiang Sean nadat we 5 km met de auto de drukke stad uit zijn gebracht

Van Chiang Rai naar Chiang Sean 66 km. De laatste fiets dag in Thailand, althans voor deze ronde.

In de ochtendzon zien we hoe het land voor de tuinbouw bevloeid wordt:

Nu het ploegen van de rijstvelden met een echte tractor: achteruit schuift hij de modder glad:

Een mooi huis en het zoveelste irrigatiekanaal waar je een kolk ziet voordat het onder de weg doorgaat.

Huis dat mooi weerspiegeld wordt in het water

Irrigatiekanaal

Tractor met last

Bromfiets volgeladen

We rijden door heuvelachtig land. Twee keer een erg steile helling. Een pittige dag, maar goed te doen.

Landschap met rode grond.

En nu zien we nog een keer heel goed hoe de rijstplantjes worden uitgeplant. We zien trouwens ook dat het nu ook via een rechthoekige kant en klare matjes gaat.

De bosjes rijstplantjes die worden uitgeplant.

Nog eens een rijstveld in totaal

Een rubberplantage:

Rubberplantage

Na een van de dorpjes zien we een crematorium. Volgens Boeddhistisch gebruik wordt het lichaam na overlijden drie dagen later verbrand. Dit zien we meestal plaatsvinden op een open vuur waar het hout tussen twee stenen wanden wordt gestookt. Het lichaam wordt in een houtenkist op een rooster boven het vuur gelegd. Het hoofd altijd naar het oosten gericht.

Het oudere crematorium

Het crematorium; het oude wordt nog gebruikt als er meer doden zijn

Bij het binnenfietsen van Chiang Saen is er weer een oude stadswal:

Stadswal

Het Siam Triangel Hotel ligt prachtig aan de rivier de Mekong. Wel speciaal dat we nu bij die beroemde rivier zijn.

Geer op het terras van het Siam Triangle hotel met uitzicht op de Mekong

Met dit type boten zullen we morgen gaan varen

We klooien een tijdje en wandelen nog een eindje in de buurt van het hotel langs de Mekong, ook in de hoop nog een tien dollarstuk klein te kunnen maken voor de visa morgen. Dit echter tevergeefs.

Omdat het vandaag het Chinese Nieuwjaar is, zien we ’s avonds op enkele plaatsen langs de rivier vuurwerk.

In totaal hebben we in de afgelopen twee weken ca. driehonderd km door Thailand gefietst en dat is heel goed bevallen!