04 Kamphaeng Phet, 18 en 19 januari

We vertrekken om 8 uur met een tuk-tuk naar het nieuwe Sukhotai, waar we met veel geluk direct een bus naar Kamphaeng Phet hebben om kwart over negen. Om half elf/elf uur zijn we er al. We zoeken uit hoe het zit met bussen voor ons vertrek over 2 dagen naar Chiang Mai.

Kees bij het kaartjes bureau

Dan begint een stukje pech. Het guesthouse dat we in de stad dachten te huren is bij niemand op het bus station bekend en de websites zijn niet scheutig met telefoonnummers. Met hulp van velen en vooral een jonge vrouw met een I-Pad komen we erachter dat we met een open auto mee moeten (acht mensen en bagage in totaal). Al gauw zien we dat we helemaal mis zijn: de auto gaat direct met grote snelheid de snelweg op richting het zuiden de stad uit. Uitstappen kan niet meer. We komen ca 15 km buiten de stad terecht. De Oostenrijkse eigenaar en zijn vrouw van het besproken guesthouse helpen ons met het vinden van een hotel in de stad, waarschijnlijk zowat het enige. We hadden het hotel al gezien maar toen niet gekozen. De vriendelijke meneer en mevrouw brengen ons met hun auto naar het Scenic River Side Resort. Dus al met al valt de pech nogal mee.

’s Middags fietsen we even langs de oude monumenten om te weten wat we morgen te zien krijgen en dan bezoeken we de nachtmarkt langs de rivier; we doen dat ’s middags. Je kunt er fantastische maaltijden kopen die in potten staan te pruttelen of kiezen wat je wilt laten bereiden.

We vinden na lang zoeken de prima eetplaats die de man van het hotel ons gewezen heeft. De lekkere koffieplek hadden we al gevonden.

De stad Kamphaeng Phet en zijn monumenten

Kamphaeng Phet betekent Diamanten Wal. De stad kent kloosters, tempels en forten. De stad was zo ongeveer de tweede belangrijkste stad van het Sukhothai koninkrijk, het ligt op de oostoever van de Ping rivier en de vestingwerken zijn vermoedelijk gebouwd door koning Lithai in de 14^e eeuw als een garnizoenplaats om de macht van de koninkrijk van Sukhothai te beschermen tegen met name tegen de Birmese koninkrijken.

In de prehistorie zijn vondsten gedaan die erop wijzen dat er al lange tijd een nederzetting was, ver vóórdat Sukhothai bestond. Het ligt naast de Ping rivier en heeft heel vruchtbare grond die ook heel vlak is. Waarschijnlijk is dit deel reeds ca 4000 tot 6000 jaar bewoond.

Ook na de samenvoeging van de twee koninkrijken Sukhothai en Ayutthaya blijft Kamphaeng Phet de belangrijke verdedigingsplaats voor het koninkrijk naar het westen Birma.

De stad is als een vesting gebouwd heeft massieve, 6m hoge  aarden wallen met een top van laterietsteen.

De binnenstad is in de vorm van een taps toelopend trapezium gebouwd, parallel aan de rivier. De muur is 2.400 m lang in het noorden, 2.160 m in het zuiden, 540 m. Breed in het oosten en 220 m in het westen. Er zijn 10 poorten en op de vier hoeken zijn uitkijktorens.

Op het onderstaande kaartje zijn de belangrijkste wat’s te zien:

Kaartje Kamphaeng Phet met de belangrijkste Wa’ts:

1, Wat Chang Rob

2. Wat Phra That

3. wat Phra Kaeo

4. Wat Phra  Si Aryabot

5. Wat Singha

6. Wat Avasa Yai

Op de overzichtsfoto van de omwalde oude binnenstad die van Kampphaeng Phet is goed te zien hoe groot de wat zijn. Hier zijn twee Wat’s in een omgrenzing van (nogmaals) noordzijde 2,4 km, zuidzijde 2,16 km, oost zijde 0,54 km en west zijde 0,22 km. De in een lijn liggende wat’s zijn ca 1,5 km lang.

Overzicht binnenstad

We beginnen op zondag de 19^e bij de monumenten buiten de stadswal, in het noorden.

Wat Avasa Yai is een wat waar veel monniken leefden. Volgens de brochure moeten we dan denken aan enkele duizenden. Hij ligt wat aan de buitenkant van het complex.

Wat Avasa Yai (zie 6 kaartje)

een met de muur vergroeide boom wijst op eeuwenlang geen goed onderhoud

Van Wat Chang Rob is niet veel over, moet indrukwekkend geweest zijn. De olifanten rondom hebben geen van alle meer een slurf.

Wat Chang Rob (1 op kaartje)

wat eens olifanten waren

 monniken die de tempel bezoeken

Dan volgt de Wat Singha met een Boeddha met plastic kleed

Wat Singha (5 op kaartje)

Wat Phra Non heeft de grootste pilaren die er bestaan

Wat Phra Non

Wat Phra Si Ariyabot heeft een grote Boeddha en aan de andere kant een wandelende Boeddha waar je alleen de afdruk nog maar van ziet.

Wat PhraSi Ariyabot (4 op het kaartje)

..... met een begroeide stupa. het is vervallen maar wel mooi zo

We fietsen terug naar de oude stad en komen een mooi lunchplekje tegen, met zicht op – hoe kan het ook anders – een wat.

Binnen de muren van de  oude stad bekijken we vooral de Wat Phra Kaeo, met nog veel gave olifanten aan de noordkant. Voor het eerst dat we dat zo zien.

Wat Phra Kaeo overzicht (3 op kaartje)

nog een overzicht

Wat E-keng tot slot

Wat E-keng

In ons hotel aangekomen, moet Kees bijkomen van de griep (koorts 38,8) en vooral het daarbij behorende hoesten. Geer gaat kijken bij het bus station of er al kaartjes voor morgen te koop zijn naar Chiang Mai, maar dat is een leuke maar vergeefse tocht. Verder lezen, blog, uit eten en voor Kees eten mee terug naar het hotel. In een plastic zak zoals we dat al zovelen keren hebben gezien.

Ons Huis

Op het dak van ons huis kijkt Geer naar de zonsondergang (voor de foto met de rug naar de zon)

Daarmee zijn de twee dagen Kamphaeng Phet afgelopen.