De busreis naar Chiang Mai
We besluiten
vroeg op te staan om op tijd bij de bushalte een ticket voor Chiang Mai te
kunnen hebben. Met Robert-Jan Lassche van Eigen Wijze Reizen hebben we nl afgesproken
dat hij om vijf uur bij het hotel is en even zal meekijken om een goede arts te
consulteren. Het gaat prima, we komen om tien voor negen bij de busterminal en
kunnen gemakkelijk tickets kopen voor de bus van negen uur die ook in ca. vijf
uur in Chiang Mai zal zijn (dit werd eerst ontkend). De bus vertrekt om 09:20 en
draait direct op de snelweg naar het noorden.
Eerst volgen we het dal van de Ping rivier, de
rivier waar ook Chiang Mai aan ligt en ook Bangkok. Bij nalezen blijkt deze
rivier al heel lang de verbinding tussen Yunnan in zuid China te zijn en Chiang
Mai, Kamphaeng Phet, Ayutthaya en Bangkok. Een bloed belangrijke, over het
algemeen ondiepe rivier die al 2000 a 3000 jaar de verbinding is tussen zuid
China en Thailand. (Zo ver wij weten heeft China nooit dit deel van Azië in
handen gehad; wel Vietnam, Laos en Cambodja).
We volgen het dal niet helemaal; gaan over een
ruggetje heen van ca. 350 meter , volgen een ander dal en gaan weer terug naar
het dal van de Ping rivier. Regelmatig dorpen en ca. vijf à acht grotere steden.
Totaal ca. 350 km. Het landschap heeft steeds wat lage bergen aan de zijkant. Helaas
is het heiig. We zien vele rijstvelden in verschillende stadia, verder ook wat
bos maar nooit oerwoud; steeds meer of minder dicht savanne begroeiing.
Om half vier zijn we bij de busterminal buiten
de stad en nemen een motor-riksja naar het hotel. Waar we om vier zijn. Goede
ontvangst, direct door naar de kamer en Robert-Jan gebeld.
Na even kennismaken naar het privé ziekenhuis
ChiangMaiRam, ingeschreven en een half uurtje later bij interne door arts
bekeken. Hij onderzoekt me efficiënt en de conclusie is, geen longontsteking,
vermoedelijk een virale infectie, ik geef u e.e.a. tegen het hoesten, zodat u
luchtpijp niet langer kapot wordt gemaakt en dan moet u er op eigen kracht
uitkomen, want tegen virussen hebben we weinig. Doe heel kalm aan, geen bezwaar
tegen buiten zijn en avondlucht enz. Neem wel veel rust. Indien het in vijf à
zeven dagen niet over is moet u terugkomen, dan gaan we verder kijken. Denk dat
antibiotica niet nodig is. Met die opmerking en met de medische kit terug naar
hotel. Hij heeft geen bezwaar dat ik naar Soppo Pong ga, kijk het even aan maar
doe rustig aan. De voorbereiding voor het consult loopt ook heel efficiënt even lengte, gewicht, bloeddruk, welke
medicijnen gebruikt u, etc.
Naar de cash en apotheek. Alles voor 1044
Bath, Euro 26,=.
Misschien een iets te lang verhaal, maar ik
wil even laten weten hoe efficiënt het hier verloopt.
We staan om 18:30 weer buiten loop een stuk
door de oude binnenstad terug en gaan schuin tegenover het hotel in een
plaatselijk eethuisje eten. Prima start in Chiang Mai.
Fonteintje
bij het Chiang Mai Gate Hotel
Chiang Mai
Chiang Mai is de tweede stad van Thailand, de
hoofdstad van het noorden. Rond 1290 annexeerde koning Mengrai, de laatste van
de Mon koningen, het gebied en verplaatste de hoofdstad van het koninkrijk van
Chiang Rai naar Chiang Mai aan de oevers van de Ping rivier. Mengrai was een groot
patroon van het Theravada Boeddhisme en bracht monniken van Ceylon / Sri Lanka
naar hier om het land te verenigen. Tot in de 15e eeuw bloeide
Chiang Mai. Daarna kwam het in gevechten met het zuidelijker Ayutthaya waardoor
het verzwakt werd en de Birmezen de buit in handen kregen. De stad bleef 220
jaar in Birmese handen maar de Birmese gebruikten Chiang Mai. De bevolking werd
in die jaren gedecimeerd. In 1775 verenigde generaal Taskin het koninkrijk
Thailand weer en er werd een semi-autonome prins van de Lampang-dynastie als
heerser van het noorden benoemd. In 1938 kwam Chiang Mai onder de regering van
Bangkok.
Het moderne Chiang Mai is een levend
commercieel en toeristisch centrum. Het heeft 600.000 inwoners.
De binnenstad van 3 bij 3 km is ommuurd; grote
stukken staan nog overeind en zijn gerestaureerd.
de muur van Chiang Mai aan de NW-kant
Dinsdag 21 januari
Als een blok geslapen maar wordt wel met een
houten kop en kop wakker rond acht uur. We besluiten om het maximale te doen om
de fietstocht tot een succes te kunnen maken en gaan niet naar Soppo Pong.
Kees gaat een heel rustige dinsdag doen, Geer
trekt er wel op uit. Zij trekt de oude binnenstad in waar ca 30 Wat’s zijn. Zij
hebben t.o.v. Sukhothai duidelijke Birmaanse en Chinese invloeden. Dak
bewerkingen, toegangen naar de conferentie zalen worden bewaakt door draken
enz.
De Wat Jetlin
heeft achter de stupa een bruggetje dat naar een prachtig doorkijkje
leidt.
Wat Jetlin
Wat Muentoon is wit met prachtige gouden band
met ingelegde stenen bovenin:
Wat Muentoon
De mooiste en bekendste wat is de wat
Chediluang Varaviharn, een tempel van bladgoud en van binnen een prachtige
Buddha en vrolijke vlaggen. Je ziet op de foto dat er heel veel kleine Buddha’s
bij staan. 140 heeft Kees er in 2 vakken geteld.
Wat Chediluang Varaviharn
bij avond
Vlaggen in de tempel
en een mooie lamp
Achter
de tempel is nog een grote stupa als ruïne. Aan de dieren die onder langs de stupa staan zie je
dat dit een Chinese tempel is cq een tempel met Chinese invloeden.
De heel grote stupa die een ruïne is geworden
Chinees Boeddhisme: voor iedere maand een dier
de grote stuka
Liggende Boeddha
Wat Pan Tao is de wat met veel gele Boeddha
vlaggen, een mooie gouden Boeddha en achter een aangelegde tuin met vijver en
banieren en een bamboe stupa, waarnaast de oranje monniken kleren hangen te
drogen:
Wat Pan Tao
Wat Pao Pao is volgens het boekje een tempel
in Birmese stijl; te zien aan de
drukkere patronen? Hij ligt aan het uiterste NO puntje, net buiten de
stad.
Wat Pao Pao
Daarna terug via een andere weg en onderweg
een heerlijke cocos soep met garnalen en fruit toe. De Thaise keuken is prima.
’ s Avonds lopen we een eindje de hoofdstraat
in en dineren op de plaats waar Geer koffie dronk, een cafeetje met sla als
versiering.
Woensdag 22 januari
Kees blijft rustig aandoen, leest wat en maakt
een rondje tempels in de binnenstad.
Geer gaat met een dagtocht mee naar de hoogste
berg van Thailand Doi Inthanon, een 100, 120 km ten ZW van de stad. Het is een
tocht van ruim een uur. De chauffeur van het busje neemt mooie weggetjes als
doorsteekje. De berg is 2565 meter hoog en is het hoogste punt van Thailand.
Het beloofde prachtige uitzicht over Chiang Mai en omgeving is er niet: alleen
maar wolken; geen probleem, het is leuk om hier te zijn.
geen uitzicht
Op de weg terug naar beneden bezoeken we eerst
een pagode, de geboorteplaats van Gautama Buddha. De Boddhisatta (buddha
–to-be) kwam 2500 jaar geleden naar beneden uit de hemel om de koninklijke
familie geboren te laten worden. De moeder koningin had een droom over een
witte olifant die een witte lotusbloem presenteerde. Etcetera. Een koning vond
het hier zo mooi dat hij zijn beenderen hier heeft laten begraven.
Verder naar beneden is een marktje. De
klederdracht valt op. En de gids wijst ons op hele speciale bloemen langs de
weg: de sakkura. Volgens mij is het een prunus in bloei.
Sakkura
En dan langs twee watervallen, inclusief
ergens een lunch.
Op de terugweg een stop bij een inlands
dorpje, Sobhad Village, waar ze mooie sjaals weven. De huisjes zijn heel
eenvoudig, er worden pinda’s gedopt en je kunt er eigen gemaakte heerlijke
koffie kopen.
Het land bewerken, links plastic over groente heen.
pinda's doppen
Dezelfde weg terug. De stad in duurt
eindeloos. Eerst omdat het graduation-day is op de universiteit. Talloze jonge
mensen in toga, eindeloos veel auto’s en brommers geparkeerd, geen doorkomen
aan. Kennelijk moeten we de hele universiteit door rijden. Dan nog opstoppingen
in de stad vanwege het spitsuur. Om zeven uur ben ik terug.
We gaan in de buurt eten en lopen nog even
langs de markt bij de stadsmuur, waar eindeloos veel eettentjes zijn.
Donderdag 23 januari
Rustige morgen, Kees is zijn inzinking zo goed
als te boven. Om elf uur lopen we de stad in en we nemen er een tuk-tuk naar
het Tribal Museum, even buiten de stad. In de openlucht zijn de huizen van de 6
noordelijke stammen te zien. Later in het binnenmuseum zien we een film,
waaruit blijkt dat deze etnische groepen allemaal vanuit Tibet en China naar Thailand, Laos en Birma zijn gekomen. Volgens
de bevolkingstelling van 2004 leven er ongeveer 700.000 mensen in de zes minderheidsgroepen
hier in de bergen in Thailand, dus rond 1 % van de bevolking. De grootste groep
van deze bergstammen zijn de Karen, 52 %
van de 700.000. Het is leuk om stil te staan bij deze groepen. In het museum
zijn de verschillende groepen met hen gewoonte, taal achtergrond en kleding
goed weergegeven.
Huis van de Karen-groep, de grootste
De Keuken
Borduurwerk dat op de verschillende kledingstukken zit
In het binnenmuseum zien we allerlei taferelen, net als bij ons in het openluchtmuseum
En het museum is op een mooie plaats, heerlijk rustig, weg van het stadslawaai. Wat opvalt is dat het geheel in een meer ligt, waar aan de rand allemaal restaurants aan de ene en huizen aan de andere kant staan, alles op palen. We weten niet precies wat het is.
Terug naar de stad, lunchen en terug naar het
hotel voor de afspraak met Robert- Jan over de fietstocht. In het restaurant
tegenover het hotel, waar we een overvloedige maaltijd krijgen aangeboden.
Vrijdag 24 januari
Tot onze verrassing behoorlijk uitgeslapen
waardoor we later dan gepland het hotel uitgaan. Eerst nog even naar ziekenhuis;
eigenlijk alleen om medicijnen bij te halen want we vertrekken zondag voor een
dag of tien uit de bewoonde wereld - de gouden driehoek in van Thailand en dan
door nar Laos Luang Prabang.
In ziekenhuis blijkt alles goed na een kort doktersbezoek
krijgen we de gewenste medicatie tegen het hoesten mee.
Daarna zoeken we een bank om voldoende geld
voor onderweg te hebben. In Laos kun je ook goed met Baht betalen.
We wandelen door straten en straatjes van de
stad terug. We zien een mooie stupa in lotusbloemvorm, zijn we nog niet vaak
tegen gekomen. Het is in een straatje achteraf, de wat Phakhao
Wat
Phakhao met een mooie lotusbloem
Terug naar het hotel en koffie in het café er
tegenover. Dan gaan we op weg naar een door Robert-Jan geadviseerd restaurant
aan de Ping rivier aan de oostkant van de stad. Het is een eindje lopen door
een wijk die we nog niet kennen. Enerzijds vols, anderzijds heel toeristisch.
We zien nog een wat met een o.a. een zwarte Boeddha.
Zwarte Boeddha
In het restaurant River Market hebben we een
mooi uitzicht op de Ping-rivier. Het is naast een brug met verlichting die
wisselt van kleur. Op de brug begint een demonstratie van de roodhemden tegen
de oppositie. Luide speakers, veel lawaai, maar dan wordt het rustig en steekt
iedereen een kaarsje aan en volgt er een optocht. “Respect my vote” staat op de
borden.
De poster van de regeringspartij die je overal tegenkomt hier in het Noorden
Het diner met uitzicht op de rivier is
fantastisch. We gaan Geer’s zeventigste verjaardag voor de eerste
keer vieren, de volgende keer zal in Luang Prabang zijn als het goed is op 2
februari. Bij de vis gerechten bestellen een heerlijke Australische witte
Chardonay, uit Magretriver valley die niet op eiken heeft gelegen. Perfect en
eigenlijk heel vreemd om deze in noord Thailand te drinken. Daarna lopen we over de nachtmarkt naar het hotel
terug, een wandelingetje van een half uur.
Naar bed om morgen de fietstocht met Eigenwijze
Reizen te beginnen.
De eerste dag een rit buiten Chiang Mai.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten