07 Laos Varen en Fietsen – vrijdag 31 januari tot en met woensdag 5 februari

Laos

De komende week zijn we in Laos, eigenlijk te kort voor zo’n mooi land.

land heeft ruim 16 miljoen inwoners, waarvan er zo’n 140.000 in Vientiane wonen. Luang Prabang is de tweede stad en ligt noordelijk.

Het is een Franse kolonie geweest en dat is goed te merken: op school leert men Frans, we zien Franse architectuur en Franse namen van restaurants etc. en we kunnen overal goede wijn kopen. Verder lijkt het land en de gewoontes veel op Thailand. De  taal is Lao; het Thai en het Lao lijken ook op elkaar. <Thai.> Er zijn 3 volken in Laos: in het noorden de Mong, in het midden en in het zuiden de Lao.

Sinds 1975 is het land een volksrepubliek (zie ook onder Luang Prabang). Dat is dus wel een groot verschil met Thailand: nergens meer het portret van de koning. Tot 1975 was Laos een koninkrijk met Luang Prabang als hoofdstad en residentie van de koning, uit de lijn sinds 1353, na de communistische overname in 1975 werd Vientiane de hoofdstad. 

I.               Vrijdag 31 januari en zaterdag 1 februari Laos de Mekong Rivier

II.             Zondag 2 en maandag 3 februari Luang Prabang

III.           Dinsdag 4 tot woensdag 5 februari: van Luang Prabang naar Dien Bien Phu

I. Vrijdag 31 januari en zaterdag 1 februari Laos de Mekong Rivier

Om 6 uur zijn we beneden en al gauw kunnen we ontbijt krijgen. Zoals steeds: scrambled eggs. Er zijn ook allerlei rijst- en groentegerechten; meestal nemen we die niet. Wel is een bordje fruit van papapya’s en meloen heerlijk.

Het uitzicht op de Mekong is nu heel grijs, er hangt een nevel over het land en het miezert soms een beetje.

Om tien over zeven zijn onze fietsen en rugzak op de auto van het hotel geladen en worden we van Chiang Sean naar Chiang Khong aan de grens van Thailand en Laos gebracht: een tocht van ruim een uur door vrij hoge bergen, steeds behoorlijk mistig.

 Fietsen op de auto

De Chinezen hebben bij Chiang Khong een grote brug over Mekong gebouwd, waar nu ook de immigratie is, het enige punt van Thailand naar Laos in noord Thailand.

Bij de immigratie gaat alles vlot. Eerst door de immigratie van Thailand. Daar worden alle mensen die met de Naga Cruise naar Luang Prabang gaan verzameld. Met een bus vol naar de grens van Laos, waar we tweemaal wachten: eerst om de formulieren incl. pasfoto in te leveren en dan om de $35 per persoon te betalen. Het gaat allemaal vlot. Toch is het 10 uur als de bus naar de haven Hauaykang vertrekt (15 minuten bussen). Instappen in de boot, checken of de rugzakken en fietsen aan boord zijn gekomen en daar gaan we. Een mooie open boot, die ca. 37 meter lang, 3 meter breed en steekt 80 cm diep en zo’n 30 km per uur vaart.

Onze boot

en van binnen

Onze fietsen gaan bovenop

De boot scheert door bochten en langs rotsen. Het water staat vrij laag. De tocht is heerlijk, met natuurlijk weer allerlei prachtige uitzichten. Van de boten en bootjes die we tegenkomen, is het opvallend dat de vlag hoog voorop staat aan een lage bamboe stok. in plaats van bij ons achterop.

De stroom is op punten behoorlijk, er zijn veel draaikolken. We varen door behoorlijke bergen, moeilijk is het om de diepte vast te leggen.

We zien zoveel moois, dat we veel foto’s publiceren. De tocht spreekt zo voor zich. Eerst foto’s van de natuur:

We varen langs veel rotsen; je ziet de “ normale” vloedlijn

Maar het water kan veel hoger komen zie je aan de lijnen in het zand

 ….. en aan het hout dat is blijven hangen

Een groot vrachtschip

Een gezicht vanuit de boot als de zon volop schijnt

We varen langs de bergen

En soms vraag je je af hoe de rivier precies verder zal gaan, waar gaat hij door heen?

Stroomversnelling

En dan foto’s van wat we langs de kant allemaal tegenkomen:

Een boot zoals de onze

Een kleinere boot, een visser, je ziet het net

Een kleine boot met kinderen

Het doen van de was

En het drogen van de was

Boot met rieten overkapping

... uitvergroot

Bij een dorp stoppen we om uit te stappen en een wandeling te maken. De uitleg gaat vooral hoe achter gebleven deze mensen zijn; tenenkrommend.

Bezoek aan een dorp; beelden van de huizen

Vrouw met mes

Oude vrouw

Vrouwen in klederdracht

En nog meer mooie vrouwen. Deze en de volgende foto door een medereiziger genomen.

Bromfietsen ook hier

Drogen van riet om vegers van te maken

Ieder schip heeft een altaartje

Koeien

Huisjes langs de oever

Zo varen we de hele dag door, maken foto’s. Lopen naar voren om boven het dak uit en vooruit te kunnen kijken, lunchen aan boord. 

Om half zes zien we Pak Beng aankomen. Om kwart voor zes zijn we in hotel Petsokxai. Het heeft een mooi terras met uitzicht op de zonsondergang, waar we niet veel van zien, hij is zo weg achter de bergen.

Petsokxai vanaf het water; ons hotel ligt erachter en zie je niet

De aanlegplaats in Pak Beng

’s Avonds lopen we het dorpje in voor een maaltijd.

Zaterdag, 1 februari, van Pak Beng naar Luang Prabang

Vertrek uit Pak Beng om 7.30 uur. Bij het weggaan zien we nog een paar leuke beelden bij onze boot.

Tussen alle boten herken de onze aan de fietsen op het dak

Bidden bij het altaartje

Wassen

De eerste twee uren is het koud en mistig:

Maar daarna wordt het weer heerlijk weer. Weer een hele dag over de Mekong en voortdurend naar buiten kijken naar de mooie uitzichten, elkaar wijzen op wat we langs de kant zien.

We maken weer een stop in een dorp

Bootjes langs de kant

Groenteveldjes

idem

Heel beginnend groen; je vraagt je af of de grond wel rijk genoeg is

Nog eens richels in het zand

Een tempel hoog in de heuvels

Kinderen langs het strand

Deze foto ook door de medereiziger uit USA genomen

De typische boten die we voortdurend zien

Bezoek aan een dorpje; hier dakbedekking vlechten

Een van de dames dichtbij

De hele familie

Opslag van hout

Opslag van riet

Foto 931 Het drogen van riet voor vegers

Om half drie zijn we al dichtbij Luang Prabang en bezoeken we de Ban Pak Ou grotten

Boeddha in de Pak Ou grot

Lange rijen Boeddha’s en Boeddhaatjes

Een verlaten huis langs de oever, vlak voor we in Luang Prabang aankomen

Half vijf leggen we aan en worden onze fietsen van de boot geladen. Tii – onze chauffeur en gids in Laos – verwelkomt ons. We klauteren met rugzak omhoog de wal op. Tii brengt ons met zijn auto om ons in een half uur naar het guesthouse in de stad – vlakbij de nachtmarkt – te brengen. In het restaurant om de hoek maken we kennis met elkaar en spreken we de komende vier dagen door. Tii vertelt over het dorp waar hij is geboren, waar zijn familie nog woont en waar hij de enige is van het dorp die Engels spreekt. Hij is bij de boten gaan werken, eerst in Pak Beng en daar heeft hij Engels leren praten. In zijn dorp vinden ze dat hij een geheel eigen weg is gegaan.

Nu woont met zijn gezin, ca 20 km noordelijk van Luang Prabang, en werkt al een jaar of wat voor Robert-Jan van Eigenwijze Reizen. Hij beheert o.a. het fietsverhuurbedrijf van Eigen Wijze Reizen in Luang Prabang voor Robert-Jan.

In de avond lopen we de zeer grote en leuke nachtmarkt op en af en constateren dat Luang Prabang de meest toeristische stad is die we tot nu toe gezien hebben. We menen Franse invloeden te zien aan de hoeveelheid spullen die verkocht worden aan toeristen. We komen Norman en Susan tegen en drinken een glas heerlijke witte wijn, ook Franse invloed. Het zal ons niet verbazen als we morgen bij het ontbijt croissants krijgen.

De tocht over de Mekong is afgelopen en we kijken er met veel genoegen en veel mooie plaatjes in ons hoofd op terug.

II.             Zondag 2 en maandag 3 februari Luang Prabang

Zondag 2 februari Geer jarig en onze eerste dag in Luang Prabang

Luang Prabang

In de 10^e eeuw hebben de laagland-Lao’s zich onder leiding van de Khoun Lo als eerste gevestigd in het gebeid waar nu Luang Prabang ligt. De geschiedenis van Luang Prabang wordt echter vaak herleid naar de legendarische strijder Fa Ngum. In 1353 veroverde hij de stad met behulp van een Khmer–leger en stichtte  het Lane  Xang Hom Khao, het land van 1 miljoen olifanten en de witte parasol, waarvan Luang Prabang de hoofdstad werd. In navolging van Fa Ngum is Laos vervolgens meer dan 6 eeuwen geleid door koningen in dezelfde lijn.

Ondanks de geïsoleerde ligging is de stad in de loop van de geschiedenis vaak veroverd en verwoest door omliggende koninkrijken. Nadat de stad in het midden van de jaren ’80 van de 19^e eeuw nogmaals werd verwoest door de Thai, besloot de koning dat het beter was dat het koninkrijk onderdeel werd van de Franse kolonie Indochina., waarvan Laos, Cambodja en Vietnam deel uitmaakten. De Fransen hebben de stad vervolgens in hoog tempo herbouwd en zo is de Franse architectuur nu nadrukkelijk aanwezig in de stad. De combinatie van prachtige tempels met honderden monniken en de Franse koloniale huizen maken de stad tot een unieke plek. Sinds 1995 staat het centrum van Luang Prabang als wereld erfgoed onder bescherming van Unesco.

We slapen lekker uit, ontbijten rond negen uur en lopen de oude stad in waarin ons guesthouse zich ook bevindt. Lopen langs de Mekong rivier richting noord, naar Wat Xiang Thong, een van de oudste, heiligste en mooiste tempels van Laos, gelegen op het uiteinde van het schiereiland. De tempel is inderdaad heel indrukwekkend en toevallig wordt er net een nieuw gehuwd koppel in oude stijlkleding uitgebreid gefotografeerd bij de ingang. Het complex bevat verder nog enkele verblijven ook voor de monniken.

De hoofdtempel

De makelaar op het dak

Het gehuwde koppel

Smile

de Boeddha

mooi geverfde houten deur

Lakwerk op een van de muren met een gevecht als voorstelling

Een andere tempel op hetzelfde terrein

Taferelen met olifanten van ingelegde steentjes

We lopen het schiereiland verder af tot het punt waar de “andere” rivier die Luang Prabang maakt: de Nam Khan in de Mekong stroomt. Op dat uiterste puntje genieten we van het uitzicht en als we nog enkele passen verder lopen zien we een heel leuk lunchplekje met de geheel terechte naam “river view”: prachtig uitzicht op beide rivieren onder ons, met een loopbrug over de rivier Khan.

Uitzicht van het lunchplekje op de twee bij elkaar komende rivieren

Bruggetje

Nu een dame op het bruggetje

Daarna lopen we in de zuid-richting langs de rivier Khan terug naar het koninklijke paleis dat nu museum is en waar ook in de tempel op het grondgebied van het Paleis het mooiste en meest aanbeden Boeddhabeeld staat. Wij kunnen er niet meer in want om half vijf gaat hij dicht.

Eén van de vele leuke straatjes in Luang Prabang

Fries met olifant boven de deur van het Royal Palace

Eén van de belangrijkste tempels

De tempel in de namiddagzon

The Royal Palace Museum is in gericht als museum waarin de overblijfselen van de monarchie worden tentoongesteld. Het gaat in hoofdzaak over de laatste vier vorsten van de lijn die dus in 1353 begon. Zelfs in 1967 wordt er nog een nieuwe hogere stoel voor de koning geheel met bladgoud bekleed gemaakt en het volledig van goud gemaakte zwaard van de koning - vervaardigd ook in 1967 - wordt getoond naast alle zwaarden van de koninklijke garde die met goud beklede houders hadden. Duidelijk is dat de voorzijde van het paleis het officiële en ceremoniële  deel bevatte waarbij de hoofdmonnik over de voorschriften en uitvoering ging en het achterste gedeelte van het paleis bevatte de privé vertrekken. 

Het is nu rond vijf, Geer loopt even terug naar het guesthouse voor de laptop en Kees besteld reeds het biertje. Na een uurtje lopen we naar het restaurant aanbevolen door Eigen Wijze Reizen het Antique house met zeer goed noord Laos eten op de menu lijst. We kiezen en nemen er een lekker flesje droge witte wijn uit Argentinië bij. Tevens kijken we via WiFi naar de felicitaties die voor Geer binnen zijn gekomen. Het was een lekkere dag.

Maandag 3 februari: fietsen naar de Kuang Si watervallen 

We staan vroeg op en vertrekken rond achten op de fiets naar de Kuang Si watervallen; van de twee fietstochten rond Luang Prabang de door Robert-Jan aangeraden tocht. Ca 35 km grotendeels langs de Mekong naar het zuiden. De route is “glooiender” dan we uit de beschrijving hadden opgemaakt. Met name de laatste ca. 150 meter klim liegt er niet om. Het landschap is mooi. Ook verschillende tuinbouwplekken op kleine vlakke stukjes tussen de hellingen.

Groenteverbouw

Groenteverbouw van dichtbij

Vrouw met manden. In het dorpje bij de waterval

De watervallen zijn mooi, we lopen er via de onderste route naar toe, langs een presentatie van de Laos beren, zwart met een witte driehoek tussen de voorpoten.

Laos beer, zie de witte borst.

Eerst zien we de vele kommen mooi licht groen-blauw gekleurd water, heel helder, veel kalk? Het water stroomt steeds over brede overlopen. Bijna kunstmatig, maar alles is geheel natuur. We komen uit bij de hoofdwaterval ca. 80 meter hoog, ook weer gelegen in een mooie tropische omgeving. Het geheel zeer de moeite waard.

Kung Si watervallen

het water loopt via deze bassins naar beneden

Hertshoorn in het bos bij de waterval

  Kerstroos

We lopen terug naar het kleine eettentje waar we wat hadden gedronken voor de lunch.

Lunchen na het bezoek aan de waterval

Geer stapt op de fiets en Kees gaat de eerste helft met de tuktuk tot voorbij de steile klim. Daarna fietsen we samen terug naar het Sayo Naga guesthouse.

Hutje lans de weg op de terugweg

We besluiten bij Coconut Garden te gaan eten en Geer’s verjaardag nog een keer te vieren, ook is het onze laatste avond in Luang Prabang. Morgenvroeg weg voor de laatste, ruim 70 km van onze fietstocht door Thailand en Laos. Het voelt een beetje als te vlug, hadden we een langere vakantie moeten plannen en meer tijd in Laos moeten doorbrengen gaat er door ons heen.

II.             Dinsdag 4 tot woensdag 5 februari: van Luang Prabang naar Dien Bien Phu

Dinsdag 4 februari : van Luang Prabang naar Nong Khiao.

Tii is even voor achten zoals afgesproken bij ons guesthouse, de fietsen worden opgeladen en we vertrekken even over achten voor de eerste transfer van 30 km. Het is prettig de stad uit te worden gebracht waar de weg nauw en hier en daar behoorlijk steil is. De gehele afstand naar Nong Khiao is 141 km en Eigen Wijze Reizen heeft hier ca. 70 km interessant om te fietsen uitgekozen. Na eerste 30 of  45 km met de auto stappen we Hat Nga op de fiets en fietsen langs de rivier de Ou tot Houaykang, vlak voor dat de weg naar links van de Ou afbuigt en steil wordt. Het is in het begin mistig; op de foto zie je de al ver opgetrokken mist nog als nevel tussen de bergen hangen.

De nevel hangt om tien uur nog in de bergen.

Een dorpje onderwg

Een man slaat met een peddel op het water om zijn boot naar 

de zandbank te brengen en niet verder stroomafwaarts te glijden

Nog een typisch Lao dorp

Transfer naar Pak Mong, waar we lunchen bij een soort T-splitsing op 470 meter hoogte.

Tijdens de lunch zien we de kinderen op de fiets weer naar school gaan

Na de lunch even uitbuiken en we beginnen aan de laatste 26 km naar Nong Khaiao. Die onderbreken we een keer om bij een oud vrouwtje een vruchtensapje te drinken langs de kant van de weg.

Foto 1188 Het vrouwtje waar we een vruchtensapje drinken.

Foto 1187 De dame haalde direct stoeltjes voor ons

Het laatste stuk rijden we weer langs de Ou, waar we morgen over zullen varen. Prachtig hoe we hem iedere keer te zien krijgen. Ook de dorpjes zijn pittoresk we herkennen de berg bevolking zoals beschreven en zoals we in het minderheden museum in Chiang Mai hebben gezien. De vrouwen vaak mooie rode en blauwe kleren aan. Ook het dragen van lasten is steeds op de rug via een hoofdband. Er wordt wat afgesjouwd.

Vrouw met mooie rok

De groentevelden zijn met plastic bedekt, als broeikas

De chauffeur van de bromfiets moet zijn last beter vastmaken; de varkens dreigen 

te ontsnappen. We zullen deze foto niet naar Thiemen sturen

Verder is goed te merken dat het Chinese nieuwjaar voorbij is er passeren ons vooral in het begin een aantal Chinese konvooien personen auto’s met volgnummers op weg terug naar Yannun Province o.a. Kunming. Af en toe zie je hen in totaal blinde bochten inhalen. Alles loopt verder soepel.

Om ca. 16:30 komen we bij ons hotel, een biertje op het terras met zicht op de avondzon, lekker douchen en klaar maken voor het avondmaal dat we elders zullen gebruiken.

We fietsen langs bouwland land tussen de bergen

Bij het hotel Nong Khiao hebben we een mooi uitzicht met de avondzon op de bergen

Een steile rots waar we tegenaan kijken

Ons huisje in Nong Khiao

Het stadje Nong Khiao is groter dan we eerste hadden verwacht we rijden erdoor en eten in restaurant waar meer toeristen zijn, en waar tevens een sauna en massage mogelijkheden zijn. Wij laten het bij de maaltijd.

Het fietsen in Thailand en Laos zit er op het was heerlijk daar zo mee bezig te zijn en met geheel gepaste snelheid door het mooie land te fietsen. Af en toe was de confrontatie met het lijf wel vervelend.

Onze fietsen die het al die 400 kilometer zo goed hebben gedaan.

Woensdag 5 februari: van Nong Khiao naar Dien Bien Phu.

Om half acht zijn we klaar om te vertrekken, we worden met een busje naar de vertrek stijger in Nong Khiao gebracht, omdat het vertrekpunt voor het hotel te zanderig is. Het is behoorlijk mistig. De berg voor het hotel is totaal niet meer te zien.

Om tien voor acht varen we door de mist, de schipper kent de rivier gelukkig goed hij vaart er reeds 20 jaar op.

De trap waarlangs we in Nong Khiao naar de boot lopen

In de mist varen we weg.

Het is verder barstens koud, we hebben alle warme kleding aan en nog wordt het de eerste uur à twee uur niet echt warm.

Barstens koud

De mist trekt langzaam op, kleine balletjes waterdamp hangen net boven het water, het is duidelijk te zien dat  de lucht kouder is als het water waardoor de waterdamp van het water condenseert in kleine plekjes die wat hoger in een egale mistige laag overgaat.

De mist hangt laag

De mist is al ver opgetrokken, je ziet hem in de verte nog hangen

De blauwe lucht komt te voorschijn

Een boot zonder motor; je ziet nog een beetje nevel boven het water

Voor het eerst varkens langs de kant

Een vrouw en man met last op een bamboevlot

Foto 1344 Grintwinning

Het schip is ca. een kwart van het schip op de Mekong, we gaan nu stroom opwaarts en de schipper stuurt heel behendig door de verschillende stroom versnellingen heen. Soms heeft hij het hele vermogen van de motor nodig en komen we toch maar langzaam vooruit. Prachtig te zien hoe hij de taal van het water leest. Herken veel van het varen in de Ardennen.

De stroom giert langs de rotsentroom

Onze boot in een stroomversnelling

Nog een stroomversnelling waar we tegenop moeten

Grintwinning

In totaal stijgen we 75 meter althans op mijn hoogtemeter starten we bij 330 meter en eindige op 405 m. Of de barometer tussen acht en een veel is veranderd weet ik niet. Het was de bovenloop van de Ou en over de 85 km zijn we dus 75 m gestegen, iets minder van 0,9 promille.

Om half een komen we aan in Muang Khoua waar we lunchen.

Het dorp Muang Khoua, einde van de boottocht, waar we lunchen

Uitzicht vanuit onze lunchplaats op de plaats waar we uit de boot stappen

Daarna beginnen we om kwart over een aan de transfer van Muang Khoua naar de grens met Vietnam (70km), de grens plaatsen zijn resp. Taichang en Tay  Trang, daarna van de grens naar Dien Bien Phu (35km).

De eerste 70 km in Laos prima weg, we stijgen tweemaal naar 1000 meter en eenmaal naar 1200 m. Dit stuk had drie fietsjes bij EWR en dat is het zeker in de afstand van 70 km zit schatten we ca. 3 km hoogte verschil. De grens overgang ligt na het hoogste punt van 1200 m.

De passage bij de grens gaan redelijk vlot, zowel het uitboeken bij Laos als het inboeken bij Vietnam ook de chauffeur met auto vanuit Laos gaat er snel doorheen. Hij heeft gezegd dat hij het nog niet zo vaak heeft gedaan. De weg aan de Vietnam kant is slecht hier en daar wordt aan verbetering gewerkt. Het is duidelijk dat bij EWR om die reden vanaf de grens naar Dien Bien Phu een transfer is ingebouwd. Die afdalingen per fiets lijken ons een ramp. 
Het is ook duidelijk dat de tocht van Luang Prabang naar Hanoi voor ons te zwaar zou zijn geweest (3 feitjes zwaarte i.p.v. de 2 feitjes die we in Thailand en Laos hadden. De volgende dagen - als we met de bus van Dien Bien Phu naar Hanoi reizen zal het qua stijgen de eerste tijd niet beter worden.

Om vier uur zijn we in Dien Bien Phu en worden bij de grote markt/het vrijheidsmonument afgezet. De chauffeur moet voor vijven bij de grens terug zijn anders komt hij er niet meer door.

We zoeken even naar een ATM en nemen een taxi naar ons hotel. Een prima resort iets buiten de stad. We gaan ’s avonds gelijk de stad in om een restaurantje te zoeken. Dit valt tegen en we merken wat ook in de gidsen staat dat er wel veel koffiehuizen zijn maar weinig eetgelegenheden. Vinden uiteindelijk Lien Tuoi. Na een prima maaltijd met de taxi (2 Euro) terug naar het hotel, het was een prima dag.