zondag
23 februari
Vandaag reizen we naar Chau Doc, de
grensplaats met Cambodja, vanwaar de boten naar Phnom Penh in Cambodja vertrekken.
Het wordt dus een een-nachts -verblijf, op doorreis naar Phnom Penh.
Maar we beginnen met een ongebruikelijke foto.
Zeer in ons sas zijn we met een rij foto’s van onze bloeiende krokussen en
sneeuwklokjes in Geulle die Wouda stuurde. We kregen er een beetje heimwee van,
ja dat kan gebeuren:
Hollands
voorjaar in Vietnam
We hebben niet goed op de kaartjes gekeken en
zitten om half zeven klaar op twee stoelen aan de straat om door een busje te
worden opgehaald naar het busstation. Dat komt even over half acht en we gaan
niet met de bus van 7 uur zoals het toerbureau waar we kaartjes bestelden zei,
maar om acht uur.
Het is een rode weg naar Chau Doc, maar we
merken dat we verder van de hoofdstad afkomen, want het is geen vierbaansweg
meer. Een goede weg, dat wel. En heel druk. Het wordt een tocht van ruim vier
uur. Er staan bij het busstation van Chau Doc busjes klaar en wij nemen het
busje naar het Nguyen hotel, bij de markt. Rugzakken naar boven en dan stappen
we de stad in om te lunchen.
In de bus naar Chau Doc
Wafels
bakken bij een busstation
We vinden alleen straattentjes en bij één
durven we het aan. We eten heerlijke vissoep met rijst. Dan lopen we via de
markt naar het hotel terug om de fietsen op te halen. We willen een mooi tochtje
door de rijstvelden. Dat lukt ook wel, maar als we het stadje uit zijn, vinden
we niet zulke goede weggetjes. Na een drie kwartier maken we een stop aan een
water, bekijken hoe buffels te water worden gelaten voor een verfrissing en
omdat de weg niet verder gaat, draaien we om, kijken hier en daar wat rond naar
de rijstvelden, de huizen op palen en hoe de eenden in vijvers worden gekweekt.
De huizen op palen zijn bijna allemaal van golfplaat en vaak heeft men betonnen
palen. Dus niet de romantische plaatsjes van het boekje, maar dat hadden we ook
niet verwacht. Het lijkt op een tochtje langs de dijken van onze polders, met
huizen onderaan de dijk.
Huizen op palen, de meeste tegenwoordig van beton
De schuit is anders, verder zou het Nederland kunnen zijn
Buffels worden the water gelaten om af te koelen
Ook hier familiegraven in de rijstvelden
Honden bij de ingang van een huis; eerder zagen we veel hanen
Eendenfokkerij
Terug in Chau Doc landen we bij het beroemde
oud-Franse Victoria Hotel, prachtig gelegen aan een splitsing van drie waterwegen.
We kijken mooi over het water uit naar de drijvende huizen, heel anders dan
onze woonboten.
Drijvende huizen, drijvend dorp
Een visser op de rivier
Het is er zo lekker dat we er een paar uur
blijven en een tweede heerlijk afscheidsdiner van Vietnam gebruiken.
maandag
24 februari
We worden met een riksja opgehaald voor de boot
van Hang Chau Tourist
Een
riksja bij het begin van de dag waarin een vrouw haar hele winkel verplaatst
Er moeten nog enkele mensen worden opgehaald
die op een drijvende boot hebben
geslapen en om acht uur vertrekken we richting Phnom Penh. We varen de Bassac
Rivier af, niet de Mekong zelf. Die loopt parallel en wat meer oostelijk. Maar
de Bassac rivier mag er zijn: hij is veel breder dan de Rijn. De boot vaart
snel – we schatten 30 km per uur – en vervoert een 40-tal blanke toeristen. De
boot is overkapt en we zitten als in een bus. Ongeveer op een vierde van de
afstand is de grens. De begeleidende dame heeft onze paspoorten opgehaald en
laat ze door de Vietnam immigratie uit stempelen. Dat gaat relatief snel.
Vervolgens varen we ca. 500 meter verder en komen we bij de Cambodja
immigratie. Er liggen nog twee boten die voor ons zijn aangekomen, het gaat dus
even duren. Enkele passagiers hebben geen visa voor Cambodja en moeten naar een
ander loket met pasfoto enz. Wij met de meeste anderen met visa naar het eerste
loket. Al met al duurt het ca. anderhalf uur voor we verder kunnen.
We varen door de vlakke Mekong-delta. De
oevers zijn niet hoog c.q. er zijn geen bergen. Alles is vlak en de Mekong
heeft zich er een dal in gegraven. Wel is te zien dat bij vloedregiem in mei
juni de rivier veel hoger staat en veel meer geweld heeft. De oevers vertonen
soms een enorme erosie, vaak achter betonnen platen die door het water naar
beneden zijn getrokken.
Betonnen
platen tegen de erosie die naar beneden zijn getrokken
Het is heel anders dan toen we in Noord Laos
op de Mekong voeren. In het begin zien we nog veel huizen op palen, later wordt
dat wat minder.
Ook hier huizen op palen
Een
graanmaalderij? Geer krijgt herinneringen aan vroeger
De schepen die we zien zijn groter dan we tot
nu toe in de delta gewend waren, er zijn container schepen.
Met zo'n schip varen wij van Chau Doc naar Phnom Penh
Het is een lekkere tocht, lekker weer en om
een uur of twee komen we in Phnom Penh aan.
In Phnom Penh worden we door het hotel dat we
daar hadden besproken opgehaald, de chauffeur van de tuk-tuk staat ons op te
wachten met het boordje Goudriaan. Alles loopt op rolletjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten